Hoewel Talk Talk bekendstond om hun toetsenwerk, was de gitaar essentieel voor de rock-energie. In 1986 werd die rol ingevuld door John Turnbull, bij ons neemt Gábor Erga de honneurs waar. Net als Turnbull destijds wisselt hij soepel tussen akoestische en elektrische gitaar. Dit is cruciaal om zowel de intieme als de krachtigere live-uithalen exact te kunnen overbrengen.

Gábor: "Talk Talk heeft een bepalende invloed gehad op mijn muzikale leven. Ik herinner mij nog goed dat ik voor het eerst het album Spirit Of Eden hoorde. Het opende voor mij een compleet nieuwe muzikale wereld, met een totaal andere sfeer en beleving. Die muziek greep me volledig aan, raakte me diep en heeft me als muzikant gevormd."

De ritmische ruggengraat van Talk Talk was drummer Lee Harris. Tijdens het concert in Montreux in 1986 werd hij ondersteund door twee percussionisten, maar in onze bezetting rust de volledige ritmesectie op de schouders van één man. Marcel de Natris neemt namelijk zowel de drum- als de percussiepartijen voor zijn rekening.

Marcel: "Ik ben opgegroeid in de 80's en ik luister nog steeds heel graag naar popmuziek uit die periode. Met een voorliefde voor dit tijdperk is het niet vreemd dat ik electronisch ben gaan spelen. Ik speel deels op eigen gemaakte spullen en deels op Roland. Waar het muzikaal past, vind ik het ook leuk om samples en loops te spelen.

Ik heb gespeeld in top-40 en top-100 bands en ook in een tribute band voor Peter Gabriel. Als tiener heb ik Talk Talk grijs gedraaid op cassette, maar daarna is de muziek wat uit beeld geraakt. Maar een aantal jaar terug her-ontdekte ik Talk Talk. Wat is dat toch fantastische muziek! Ik ben blij dat ik bandleden heb kunnen vinden, die deze muziek ook graag naar podia willen brengen!"

Achter de microfoon staat bij ons een cruciale taak te wachten: het vertolken van de unieke, breekbare partijen van Mark Hollis. Hollis was de visionaire frontman en songwriter, bekend om zijn melancholische stemgeluid. In onze tribute band wordt deze bijzondere rol ingevuld door Allard Nijeboer.

Allard: "Als zanger is het voor mij de uitdaging om bij het zingen vanuit gevoel de liedjes over te brengen. Bij Talk Talk kan ik me daar prettig in uitleven, waar ik vooral een gepassioneerde levensverbeteraar hoor met ook een melancholische en kwetsbare en gevoelige kant. En soms worstelend met de frustraties en pijn van het leven. Ik kan erg genieten van de muziek en het zingen daarvan. Graag zie ik je bij een TTT-optreden en ik hoor ik wat je er van vond!"

In de muziek van Talk Talk spelen zowel piano als synthesizer een grote rol. In Montreux werd deze posities ingenomen door twee toetsenisten: Rupert Black (piano en hammond orgel) en en Ian Curnow (synthesizers). Binnen onze bezetting worden alle toetsen beroerd door Harold Geerts. Daarnaast vervult hij ook een sleutelrol als onze muzikaal leider. De motor achter ons project.

Harold: "Het lijkt erop dat de muziek uit de jaren 80 weer populairder wordt. Ook onder jongeren zie je interesse voor deze muziek. Ik zelf heb de muziek uit de jaren 80 altijd leuk gevonden. Ik was een jaar of 10 toen Talk Talk bekend werd, dus ik heb de muziek van de band pas echt ontdekt toen we aan dit prtoject begonnen.

Om de sounds zo goed mogelijk na te maken, heb ik een Juno x van Roland gekocht. Hier zitten veel geluiden in die door Talk Talk werden gebruikt, bijvoorbeeld van de Jupiter 8. De composities vind ik erg goed. Er wordt veel gebruik gemaakt van toonsoort wisselingen en het blijft echt boeien. Mocht je de muziek van Talk Talk nog niet ontdekt hebben, geef het een kans!"

De diepe, melodieuze basis van Talk Talk werd destijds live gelegd door mede-oprichter Paul Webb. Webb stond bekend om zijn vloeiende en hypnotiserende baslijnen, die destijds de perfecte tegenhanger vormden voor de strakke synthesizers. Binnen onze band is de basgitaar in de vertrouwde handen van Ben Dijkman.

Ben: "Na lessen op blokfluit en orgel, ontdekte ik de gitaar en bas. Gevormd door Yes, Camel en The Moody Blues, werkte ik in de jaren '80 tien jaar lang in binnen en buitenland als beroepsbassist in coverband "the trainband". Later verbreedde ik mijn horizon en maakte ik deel uit van de internationaal zeer bekende "the Bootleg Doors".

Daarna zocht ik een band waarin ik al mijn skills en Fingerspitzengefühl kwijt kon. Die ultieme uitdaging vond ik onverwachts in deze Talk Talk coverband. Hun repertoire bleek nóg complexer en mooier te zijn dan ik zocht. Het is geweldig dat mijn ervaring en gevoel samenkomen met gelijkgestemden, met hetzelfde niveau en passie voor muziek."